Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2009

ΤΟΠΟΛΙΑΝΗ ΠΥΘΙΟΥ - ΑΡΧΑΙΟΣ ΒΩΜΟΣ
Ο ΒΩΜΟΣ ΣΤΗΝ ΤΟΠΟΛΙΑΝΗ
(κλικ για μεγέθυνση)

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΥΠΗΡΧΕ Ο ΑΡΧΑΙΟΣ ΒΩΜΟΣ .
ΣΤΟ ΒΟΡΕΙΟ ΚΑΙ ΝΟΤΙΟ ΤΟΙΧΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΙΟΝΟΚΡΑΝΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΝΑΟΥ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΧΤΙΣΤΙΚΕ Ο ΝΕΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ

(ΚΛΙΚ ΓΙΑ ΜΕΓΕΝΘΥΣΗ)

Στην τοποθεσία Τοπόλιανη, στην οποία σύμφωνα με διάφορους αρχαιολόγους - ερευνητές ήταν το μαντείο της Θεσσαλικής Δωδώνης, υπήρχε μέχρι το 1965 ο εικονιζόμενος παραπάνω αρχαίος Βωμός.
Λέγεται ότι εδώ θυσίασε ο Μέγας Αλέξανδρος, Εκατόμβη στους Θεούς του Ολύμπου, όταν κατέβηκε στην περιοχή της Τριπολίτιδαςκαι Μαλλοίας για να πάρει πολεμιστές και ιππείς για την εκστρατεία στην Ασία.
Ο Βωμός αυτός καταστράφηκε από κάποια μικρά παιδιά τα οποία έπαιζαν στην περιοχή βόσκοντας τα κοπάδια τους και τα οποία φυσικά δεν γνώριζαν την αξία και την ιστορία του εν λόγω κτίσματος.
Φυσικά κανένα ενδιαφέρον δεν υπήρξε από το κράτος και την εκκλησία στον χώρο της οποίας ήταν χτισμένο το αρχαίο μνημείο.
Στον προαύλιο χώρο της Ζωοδόχου Πηγής γινόταν τα παλαιότερα χρόνια ( και μέχρι το 1975 ), μεγάλο πανηγύρι όπου μαζεύονταν κόσμος απ` όλα τα γύρω χωριά, Πύθιο- Δολίχη - Κοκκινόγη - Λόφο, καθώς η Τοπόλιανη βρίσκεται στο μέσο της περιοχής των χωριών αυτών.
Το πανηγύρι αυτό γινόταν την πρώτη Παρασκευή μετά το Πάσχα και ήταν ονομαστό σε όλη την περιοχή της Ελασσόνας
Εκεί γινόταν και αγώνες πάλης, άλματος (αμπήδημα λεγόταν στην τοπκή διάλεκτο),δρόμου και στο τέλος μεγάλος χορός με τη συνοδεία παραδοσιακών οργάνων.
Οι προσκυνητές έψηναν αρνιά ,κατσίκια, πρόβατα κατά παρέες και έπιναν κρασί το οποίο για να διατηρείται δροσερό τοποθετούσαν στα κρύα νερά της πηγής του Βερού που ανάβλυζε παραδίπλα.
Τα εντόσθια των ζώων που έσφαζαν για να ψήσουν τα πρόσφεραν στην εκκλησία και οι επίτροποι και οι κοινοτικοί σύμβουλοι του Πυθίου, τα έβαζαν σε μεγάλα καζάνια ,τα έβραζαν μέσα στο Βωμό και μοίραζαν το φαγητό στους επισκέπτες.
Πιθανόν αυτό να ήταν υπολείμματα εθίμων από τις Θυσίες της Ελληνικής Θρησκείας του Δωδεκάθεου που έμειναν στους αιώνες και μεταφέρονταν στους Πυθιώτες με την παράδοση.
Κατά την περίοδο του εμφυλίου χρησιμοποιήθηκε όπως και η διπλανή εκκλησία ως κατάλυμα από εκτοπισμένες οικογένειες Πυθιωτών, γιαυτό και στη φωτογραφία φαίνεται να έχει μια πρόχειρη σκεπή από κλαδιά και χόρτα.
Η παραπάνω αναφορές είναι από διηγήσεις μεγαλυτέρων κατοίκων του χωριού μου.

Με την ευκαιρία της σημερινής ανάρτησης θα ήθελα να καταθέσω μια σκέψη για την αναστύλωση του Αρχαίου Βωμού